مهدي نظام الاسلامي http://mehdi-nezam.blogfa.com 

از كجا آغاز كنيم ؟

تغییر دولت ها و یا بی ثباتی آنها لازمۀ دموکراسی است که فی نفسه بد نیست و خود می تواند عاملی برای خدمت بیشتر و داشتن برنامه باشد چرا که دولت ها برای حفظ قدرت و دوام خود مجبورند رضایت مردم را جلب کنند و این موضوع از نقاط قوت یک جامعه دموکرات و مردم سالار است ... .

شاید سئوال صحیح این باشد که آیا بی ثباتی مدیران و افراد از مشکلات آموزش و پرورش است ؟

قطعا برای سیستمی که شخص محور است نه برنامه محور ، تغییر افراد و مسئولین باعث صرف دو سرمایۀ عظیم می شود : یکی زمان که هیچ وقت جبران نخواهد شد مگر با عامل های کاتالیزوری ، (مانند تحول بنيادين) و دیگری پول .

متاسفانه اکثر کشورهایی که از دهۀ 60  برای رهایی از استعمار در دامن استحمار که زیرکانه در پی استثمار ملتها بود  به بردگی نوین ( مصرف گرایی ) روی آوردند و یا بهتر بگوییم سوق داده شدند اما ایران که به رهبری امام خمینی (ره) از این دام خود را رها کرد از این قاعده پیروی نکرد . البته همۀ این بار سنگین توسعه كشور  را بر دوش آموزش و پرورش نهادند بدون آنکه ظرفیت ها و توان آن را افزایش دهند و آموزش و پرورش نه تنها عاملی برای توسعه و یا استقلال نشد بلکه به دلیل حجیم شدن حوصله دولتمردان را نیز برده و به بهانه تبدیل آن به غیرمتمرکز دچار معضلاتي به نظر لاينحل شد .

البته کشورهایی مثل مالزی ، آذربایجان و ژاپن بعد از واقعۀ هیروشیما با درایت و برنامه ریزی منجسم که با تغییر دولت ها در بدنۀ اصلی و یا اهداف کلان و خط مشی های سیاسی در قبال آموزش و پرورش تغییری بوجود نمی آمد ، قدم در راه توسعه نهادند آنهم با سرمایه گذاری در آموزش و پرورش .

در ایران از حدود 150 سال پیش که اعتضاد السلطنه ( فرزند پنجاه چهارم از زن پنجاهم فتحعلی شاه ) اولین وزیر علوم که عهده دار برنامه ریزی برای تعلیم و تربیت فرزندان ایرانی شد ، بیش از 60 وزیر سکان هدایت کشتی آموزش و پرورش را بدست گرفتند ( به کتاب تاریخ آموزش و پرورش معاصر ایران مراجعه شود ) تا آرزوی امیر کبیرها را برآورده سازند . اما تحولات اساسی ، چالشها ، تغييرات متعدد ساختاري ، حجيم شدن بدنه اداري و پشتيباني و ... باعث شدند آموزش و پرورش نتواند به راحتي و با گامهايي مشخص در راه توسعه قدم بردارد . 

از طرفي تغییر دولت ها نه تنها به عنوان عاملی برای توسعه نمي شود  بلکه به دلیل شخص محور بودن برنامه و بحث و جدل اغلب مسئولین در درک توسعه و مفهوم آن خود به یک استرس دائمی که هر چهار سال و یا هشت سال یکبار بطور رسمی و هر روز بطور غیر رسمی فکر و ذهن کارشناسان و برنامه ریزان را به خود مشغول کرده است ، بجای تولید برنامه در باب توسعه ، بیشتر برنامه ها در باب سلیقه مدیران طراحی می شود ؛ و هر تغییری در افراد ، از سر تا ذیل آموزش و پرورش را دچار تغییرات چهره ای ، نگرشی و مهارتی می کند .

 لذا با تغییر دولت ها هر آنچه که قبلا انجام شده بود اشتباه  تلقی شده (پنبه) و باید دوباره همه چیز  از صفر آغاز گردد و این بی ثباتی ( به عنوان نقطۀ قوت دموکراسی ) به تهدیدی برای امنیت توسعۀ یک کشور می شود .

از طرفی انسان ها ( دانش آموزان ) به عنوان مهمترین ورودی و خروجی این سیستم همچون موش های آزمایشگاهی دائم در حال تست برنامه ها هستند گویا دانش آموزان برای برنامه اند نه برنامه برای دانش آموزان .

از نگاه دیگر آموزش و پرورش به پارکینگ مغزها تبدیل می شود و نه به یک کارخانۀ تولید . مانند یک انباری که پر از وسایل خاک خورده و اسقاطی است و هر وزیری که می آید فقط به فکر حفظ وضع موجود می شود. چون سیستم اجازه تحول نمی دهد چون او باید دوباره چرخ را اختراع کند.

لوازم و نسخۀ درمان توسعه ایران در آموزش و پرورش است البته آموزش و پرورش با ثبات در برنامه نه نگران در تغییر مدیران . تغییر مدیران یک فرصت است که برنامه ها را با نقد کارشناسانه جلا می دهد .

مدرسه سرآغاز توسعه است. البته یکی از چالش های موجود در این جا فهم نادرست از توسعه و دعوای اول مرغ یا تخم مرغ است ، می باشد و یا اینکه اصلا توسعه یعنی چه ؟ (!!!!!!!!!!!!!)

مطاب ذيل به دقت و با تعمق بخوانيد :

 راهکارها و لوازم توسعه ايران

به مناسبت آغاز تدوين برنامه پنجم توسعه، سايت تحليلي - خبري الف درگفتگويي با دکتر مسعود درخشان،استاد برجسته اقتصاد ايران، ازديدگاه ها و تجربه هاي ايشان درباره سياستگزاري توسعه در ايران جويا شد. قسمت اول اين گفتگو در زير مي آيد:
    الف - تفکر علمي و توسعه اقتصادي
    توسعه اقتصادي دردرجه اول تابعي از رويکرد و طرز تلقي دولت و ملت از رشد و توسعه است. اگر اين رويکرد مبتني بر “تفکر علمي” و عقلانيت باشد زمينه هاي توسعه اقتصادي مهياست در غير اين صورت اگر به جاي 400 ميليارد دلاري که فقط بعد از انقلاب به اقتصاد ملي تزريق کرده ايم 400 تريليون دلار هم تزريق مي کرديم، چه بسا با اقتصادي نابسامان تر از وضعيت کنوني مواجه مي شديم.تفکر علمي در هر جامعه اي ريشه در نظام هاي آموزشي و پژوهشي دارد. جستجو گري، نقادي و اظهار نظر از موضع استقلال فکري را بايد نخست در خانواده ها و سپس در دبستان ها به کودکان آموخت. سوالاتي چون “به نظر شما” و پاسخ هايي چون “به نظر من” از نخستين ساختارهايي است که کودکان بايد در “گفتن” فرا گيرند. برخورد انديشه ها در فضاي احترام به انديشه ها و دقت در ساختار منطقي استدلال ها از ارکان اصلي تفکر علمي است که بايد حاکم بر نظام آموزش و پرورش باشد. توسعه اقتصادي صرفا بر “علم” نيست، ريشه در “نوآوري علمي” دارد. رسيدن به مرزهاي دانش شرط لازم و توسعه مرزهاي دانش شرط کافي توسعه اقتصادي است. نوآوري هاي علمي نيز مستلزم رشد ابتکارات و خلاقيت هاي علمي است که ريشه آن در کودکستان است. بنابراين تحول اساسي در نظام آموزش و پرورش کشور از شرايط اصلي توسعه اقتصادي است، هر چند نقش حکومت ها و توسعه نهادهاي دموکراسي در ايجاد خلاقيت و ابتکار و استقلال فکري در نيروي کار و بويژه در جوانان را نبايد فراموش کرد.
    ب - توسعه اقتصادي و برنامه ريزي
    توسعه اقتصادي نيازمند برنامه ريزي است. منظور از برنامه ريزي آن نيست که دولت براي بخش خصوصي تعيين تکليف کند و مجموعه اي از فرامين و احکام صادر نمايد. بخش خصوصي به دنبال حداکثر کردن بازدهي سرمايه گذاري هاست و در هر فعاليتي که بازدهي مناسبي داشته باشد سرمايه گذاري خواهد کرد. پيش نياز برنامه ريزي براي توسعه اقتصادي آن است که در توسعه اقتصاد ملي رويکرد جهاني داشته باشيم و با تشخيص مزيت هاي نسبي اقتصاد ملي در بازارهاي منطقه اي و جهاني و ارايه اطلاعات لازم به بخش خصوصي، اين نکته را معلوم کنيم که منافع بلند مدت بخش خصوصي هنگامي تامين مي شود که سرمايه گذاري ها در بخش هايي باشد که مزيت هاي نسبي اقتصاد کشور در آنهاست. پس نمي توان انتظار داشت که توسعه اقتصادي کشور بدون احراز جايگاهي مناسب در روابط اقتصادي بين المللي و بدون حضور در بازارهاي منطقه اي و جهاني امکان پذير باشد، از اين رو در تدوين راهبرد توسعه اقتصادي بايد جايگاه اقتصاد کشور را در اقتصاد جهاني به دقت شناسايي کنيم و در مسيري گام برداريم که “مکملي” براي کشورهاي پيشرفته صنعتي و “رقيبي” سرسخت براي کشورهاي در حال توسعه باشيم و اين همه ممکن نيست مگر با توسعه سياسي و استقرار روابط بين الملل مناسب در صحنه جهاني.
    لذا برنامه ريزي براي توسعه اقتصادي مبتني بر سه محور است:
    1 - نو سازي و توسعه روابط بين الملل در ابعاد سياسي و مالي و تجاري.
    2 - شناخت بخش هايي در اقتصاد کشور که با توسعه آن بتوان مکملي براي اقتصادهاي پيشرفته صنعتي شد.
    3 - شناخت حوزه هايي در اقتصاد کشور که با توسعه آنها بتوان با تمام امکانات به رقابت با ساير کشورهاي در حال توسعه پرداخت به شرطي که سرمايه گذاري در آن حوزه ها زمينه ساز توسعه اقتصاد ملي باشد.

نوشته شده توسط: روح الله رضا علی

اولین کلیپ تصویری ستاد باز باران با نام یار دبستانی

برای دانلود کلیپ از لینک های زیر استفاده نمایید:

دانلود از سرور zshare

و یا دانلود از سرور rapidshare

 همراهان گرامی ، آنچه از نظرتان می گذرد نخستین کلیپ ستاد باز باران است که در نظر دارد با همکاری شما عزیزان شماره های بعدی خود را پربارتر تولید و پخش نماید.

"چنانچه مایلید نظرات شما در این کلیپ ها پخش شود صدای خود را ضبط کنید و فایل صوتی ضبط شده را با کیفیت دلخواه برای ما ارسال نمایید. در صورت تمایل به همکاری با بخش کلیپ های ستاد باز باران می توانید با گوشی تلفن همراه خود گزارش های صوتی یا تصویری با موضوع انتخابات و حضور سید محمد خاتمی تهیه کرده نظرات دیگران را جویاشده و فایل آن را برای ما بفرستید. با ما در ارتباط باشید." ایمیل آدرس : bazbaran@ymail.com

منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم

کدام گل را بیش از همه دوست دارید؟

به راستی دیده اید وقتی در فصل بهار وارد گلستانی می شویم می بینیم گل های بسیاری شکوفه داده اند و شاخه ها غرق در غنچه های زیبا ودلربا شده اند ،گویی گلبرگ هایشان با قطرات بلوری شبنم  آذین گشته است ، گاهی چنان خودنمایی می کنند که ناخواسته به سمت آنها  میرویم و دستانمان رابه سمت گل ها  دراز می کنیم و با احساس لطافت گلبرگها را در دست خود می گیریم و می بوییم . هر گلی لطافت ، زیبایی ، رنگ و بویی دلنشین دارد.قدم زنان اما با عجله دنبال گلی می گردیم که بیشتر از همه توجه مارا به خود جلب می کند  ، گلها چنان زیبا هستند که هر انسانی ناخودآگاه سرشار از لذت و شور و اشتیاق می شود. فرصت حق انتخاب را از دست نمی دهیم و میان انبوهی از گل ، یکی را به برتری برمی گزینیم، اما کدام گل؟

آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که کدام گل را بیش از همه دوست دارید؟

هر کس از روی حسن سلیقه خود گلی را انتخاب می کند، یکی یاس ، یکی نرگس و دیگری لاله را...

شما چطور ؟، تصمیم گرفتید در گلستان بهار پیش رو کدام گل دلربا را انتخاب کنید؟

بهار نزدیک است ، بهارانتخابات ایران زمین ،انتخابات ریاست جمهوری در گلستان  میهن ، آری همه گلها دوست داشتنی هستند اما کدام گل را می توان با گل محمدی مقایسه نمود؟ گل محمدی گلی است که اکثر مردم آن را دوست دارند. برتر از این گل چه گلی است؟

 تنها انتخاب یک گل بهار را تا نهایت به ما هدیه می کند.

 دراین  بهار انتخابات  گل های بسیاری می رویند گل های زیاد و دوست داشتنی . مردم و گروه های سیاسی به تناسب سلیقه از گل های منتخب خود تعریف و تمجید می کنندو برای انتخاب گل مورد نظر از زیباییهای گل های خود  بس سخن می گویند.

 واما ما هم گل خود را انتخاب کرده ایم گلی به شایستگی گل محمدی، گلی  که منتسب به پیامبر(ص) است مسلما مورد پسند همه است وکمتر کسی است که این گل را دوست نداشته باشد، گلی ارزشمندو خوشبو چون سید محمد خاتمی.

چنین حضور چشم گیر در عرصه انتخابات نباید بی رنگ باشد چرا که تاریخ ایران نشان داده که مردم به این گل چه علاقه وافری دارند.این گل  در سال های  76 و 80 شکفته شد و مردم از محسنات و وجنات این شخصیت ارزشمندو بزرگ  بهره بسیاری بردند. ولی بعد از اینکه این گل ارزشمند در سال 84 جلوه گری اش در عرصه سیاست جامعه  و رسانه ها کمتر شد حال بار دیگر اکثریت قریب به اتفاق مردم خواهان بازگشت این عزیز بزرگوار به صحنه سیاسی  انتخابات هستند. زیرادر گلستان  خیال مردم هنوز زیبایی خاص را دارا است.هنوز هیچ گلی مثل گل ما نیامده که، در بین مردم ایران چنین محبوبیتی پیدا کند و این همه مقدمه چینی برای بیان خواسته های ما تنها به این معنی است که همه خواستار نامزدی او در عرصه  انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری هستیم

در جهان گل های بسیار و فراوان دیده ام              از برای هر گلی خصلت فراوان دیده ام

لیک از بین همه گل های زیبای خدا                       در وجود تو فقط اخلاص باران دیده ام   

                 مهدي نظام الاسلامي http://mehdi-nezam.blogfa.com